افراط و تفریط در مواجهه با ویروس کرونا

افراط و تفریط در مواجهه با ویروس کرونا

افراط و تفریط در مواجهه با ویروس کرونا

اطلاعات و داده ها هستند که می گویند چه دارویی موثر است نه سیاستمداران! این داده ها هستند که می گوید منشاء ویروس کرونا کجا بود نه سناتورها. و همچنان دانشمندان معتقدند هنوز به اندازه کافی داده و اطلاعات در اختیار نداریم.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، با متهم کردن سازمان بهداشت جهانی به سوء مدیریت و پنهان کاری در موضوع شیوع ویروس کرونا، کمک های مالی خود را به این سازمان قطع کرد. هرچند این اولین بار نیست که این سازمان به عدم اقدام به موقع محکوم می شود، اما نویسنده مقاله حاضر معتقد است برای مقابله با اپیدمی به علم و اطلاعات نیاز است نه سیاست

جوامع در بسیاری از زمان ها، به هر دلیل، موضوعی را یا دست کم و گاه بیش از اندازه آن را مورد توجه قرار می دهیم.گاهی افراط می کنیم و گاه تفریط! در مواجهه با کووید-19 ،همگی ، هر یک به دلیلی، دچار این افراط و تفریط شده ایم.

چین در ماه ژانویه و زمانی که هنوز چیز زیادی درباره ویروس نمی دانست، نگران بود با به خطر درآوردن عجولانه زنگ خطر، موجب ایجاد رعب و وحشت در جهان شود. در زمان قرنطینه ووهان، 570 مورد ابتلا و 17 مورد مرگ ناشی از ویروس کرونا تائید شده بود. باید پذیرفت که این ارقام- هرچند هشداردهنده- اما بیانگر آینده ای که انتظار جهان را می کشید نبودند. در این زمان انتخاب چین توجه بیش از حد به موضوع بود. به طوری که استان هوبی، استانی به مساحت دو کشور پرتقال و مجارستان با هم، را قرنطینه و هر گونه رفت و آمد به آن را ممنوع کرد.

اما یک ماه بعد شرایط به کلی تغییر کرد و دغدغه های دیگری که در کنار شیوع ویروس برای بعضی کشورها وجود داشت باعث شد آن را دست کم بگیرند. برای مثال، ژاپن نمی خواست بازی های المپیک به تعویق بیفتد، اروپایی ها علاقه ای به تغییر سبک زندگی خود نداشتند، و آمریکا به شدت از تعطیل کردن بزرگ ترین اقتصاد جهان اکراه داشت.

آیا این کشورها شایسته سرزنش هستند؟ قطعا! اما فراموش نکنیم که امروز می توانیم با این صراحت درباره گذشته قضاوت کنیم؛ و این با قضاوت درباره آینده، کاری که مقامات در آن زمان مجبور به انجام آن بودند، کاملا متفاوت است.

امروز آمریکا سازمان بهداشت جهانی را متهم به کم کاری و عدم اقدام به موقع می کند. جالب است بدانیم در سال 2009 نیز این سازمان مورد انتقاد قرار گرفت، اما به دلیلی کاملا متفاوت. در آن زمان سازمان بهداشت جهانی را به توجه بیش از حد و اقدامات افراطی متهم می کردند. در سال 2009، سازمان بهداشت جهانی آنفلوانزای خوکی را که از مزرعه ای در مکزیک بیرون آمده بود، پاندمی اعلام کرد چون اینگونه به نظر می رسید. اما کمی بعد ثابت شد این ویروس با تنها 0.01 کشندگی، کمتر از یک آنفلوانزای فصلی ساده خطر دارد. اما جهان پول و نیروی زیادی برای مقابله با آن هدر داده بود. اینجا بود که سازمان بهداشت جهانی به اشتباه و افراط متهم شد.

اطلاعات و داده ها هستند که می گویند چه دارویی موثر است نه سیاستمداران! این داده ها هستند که می گوید منشاء ویروس کرونا کجا بود نه سناتورها. و همچنان دانشمندان معتقدند هنوز به اندازه کافی داده و اطلاعات در اختیار نداریم.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، با متهم کردن سازمان بهداشت جهانی به سوء مدیریت و پنهان کاری در موضوع شیوع ویروس کرونا، کمک های مالی خود را به این سازمان قطع کرد. هرچند این اولین بار نیست که این سازمان به عدم اقدام به موقع محکوم می شود، اما نویسنده مقاله حاضر معتقد است برای مقابله با اپیدمی به علم و اطلاعات نیاز است نه سیاست

جوامع در بسیاری از زمان ها، به هر دلیل، موضوعی را یا دست کم و گاه بیش از اندازه آن را مورد توجه قرار می دهیم.گاهی افراط می کنیم و گاه تفریط! در مواجهه با کووید-19 ،همگی ، هر یک به دلیلی، دچار این افراط و تفریط شده ایم.

چین در ماه ژانویه و زمانی که هنوز چیز زیادی درباره ویروس نمی دانست، نگران بود با به خطر درآوردن عجولانه زنگ خطر، موجب ایجاد رعب و وحشت در جهان شود. در زمان قرنطینه ووهان، 570 مورد ابتلا و 17 مورد مرگ ناشی از ویروس کرونا تائید شده بود. باید پذیرفت که این ارقام- هرچند هشداردهنده- اما بیانگر آینده ای که انتظار جهان را می کشید نبودند. در این زمان انتخاب چین توجه بیش از حد به موضوع بود. به طوری که استان هوبی، استانی به مساحت دو کشور پرتقال و مجارستان با هم، را قرنطینه و هر گونه رفت و آمد به آن را ممنوع کرد.

اما یک ماه بعد شرایط به کلی تغییر کرد و دغدغه های دیگری که در کنار شیوع ویروس برای بعضی کشورها وجود داشت باعث شد آن را دست کم بگیرند. برای مثال، ژاپن نمی خواست بازی های المپیک به تعویق بیفتد، اروپایی ها علاقه ای به تغییر سبک زندگی خود نداشتند، و آمریکا به شدت از تعطیل کردن بزرگ ترین اقتصاد جهان اکراه داشت.

آیا این کشورها شایسته سرزنش هستند؟ قطعا! اما فراموش نکنیم که امروز می توانیم با این صراحت درباره گذشته قضاوت کنیم؛ و این با قضاوت درباره آینده، کاری که مقامات در آن زمان مجبور به انجام آن بودند، کاملا متفاوت است.

امروز آمریکا سازمان بهداشت جهانی را متهم به کم کاری و عدم اقدام به موقع می کند. جالب است بدانیم در سال 2009 نیز این سازمان مورد انتقاد قرار گرفت، اما به دلیلی کاملا متفاوت. در آن زمان سازمان بهداشت جهانی را به توجه بیش از حد و اقدامات افراطی متهم می کردند. در سال 2009، سازمان بهداشت جهانی آنفلوانزای خوکی را که از مزرعه ای در مکزیک بیرون آمده بود، پاندمی اعلام کرد چون اینگونه به نظر می رسید. اما کمی بعد ثابت شد این ویروس با تنها 0.01 کشندگی، کمتر از یک آنفلوانزای فصلی ساده خطر دارد. اما جهان پول و نیروی زیادی برای مقابله با آن هدر داده بود. اینجا بود که سازمان بهداشت جهانی به اشتباه و افراط متهم شد.

بالا